卫藏Ü-Tsang
ลาซา · ซีกาเจ · ชานหนาน · งารี
ทิเบตในโปสการ์ด และเป็นภูมิภาคเดียวที่อยู่ในเขตปกครองตนเองทั้งหมด
ต้องขอใบอนุญาต
คำตอบสั้น ๆ
เขตปกครองตนเองทิเบตไม่ได้ ตรงนั้นต้องมีใบอนุญาต ไกด์ที่มีใบรับรอง และแผนเดินทางที่อนุมัติก่อนขึ้นเครื่อง แต่ทิเบตมีสามภูมิภาค และมีเพียงภูมิภาคเดียวที่เป็นเขตปกครองตนเอง อีกสองภูมิภาคเริ่มต้นห่างจากเฉิงตูสี่ชั่วโมง
สามบรรทัด
เขตปกครองตนเองทิเบต — ลาซา ซีกาเจ งารี — ต้องมีใบอนุญาตเดินทางทิเบต (TTP) บริษัททัวร์ที่ขึ้นทะเบียนในลาซาเท่านั้นเป็นผู้ยื่นให้ ล่วงหน้า 15–30 วัน และต้องมีต้นฉบับกระดาษอยู่ในมือก่อนขึ้นเครื่อง
ชาวทิเบตอาศัยในสามภูมิภาค: อวีจั้ง คัม และอามโด มีเพียงอวีจั้งที่อยู่ในเขตปกครองตนเอง ส่วนคัมทอดผ่านเสฉวน ยูนนาน ชิงไห่ และชัมโด
คัมและอามโดในเสฉวนไม่ต้องขอใบอนุญาตใด ๆ ใช้พาสปอร์ตกับวีซ่าจีนที่ยังไม่หมดอายุก็พอ เราพาไปตรงนั้น
เริ่มจากแผนที่
ความสับสนเรื่อง "ไปทิเบต" ส่วนใหญ่เป็นปัญหาเรื่องภูมิศาสตร์ เส้นใบอนุญาตลากตามพรมแดนจังหวัด ไม่ใช่ตามวัฒนธรรม
ลาซา · ซีกาเจ · ชานหนาน · งารี
ทิเบตในโปสการ์ด และเป็นภูมิภาคเดียวที่อยู่ในเขตปกครองตนเองทั้งหมด
ต้องขอใบอนุญาต
กานจื · ชัมโด · ตี๋ชิง · ยู่ซู่
ชนชาติเดียวกัน ถูกเส้นจังหวัดแบ่งเป็นสอง ชัมโดอยู่ในเขตปกครองตนเองต้องขอใบอนุญาต กานจือยู่ในเสฉวนไม่ต้อง
ถูกแบ่งด้วยพรมแดน
ชิงไห่ · กานซู่ · งาวะตอนเหนือ
มุมตะวันออกเฉียงเหนือของที่ราบสูง แดนม้า และที่ตั้งของลาบรังกับคุมบุม
เปิด
ใบอนุญาตติดตรงไหน
บริษัททัวร์ที่ขึ้นทะเบียนในลาซาเป็นผู้ยื่นแทนคุณ ไม่ใช่คุณ ไม่ใช่โรงแรม และไม่ใช่ตอนไปถึง ปกติ 15–30 วัน จะเร่งเหลือ 10 วันก็คือการเสี่ยง
เป็นเอกสารจริง ต้องอยู่ในมือก่อนเช็กอินขึ้นเครื่องหรือขึ้นรถไฟ ซึ่งมักหมายถึงการส่งด่วนไปที่โรงแรมของคุณในเฉิงตูหรือซีหนิงก่อน
ไกด์ที่มีใบรับรองต้องอยู่ด้วยตลอด และเส้นทางต้องยื่นล่วงหน้า จะเปลี่ยนกลางทางไม่ใช่แค่ขอดี ๆ
เส้นทางส่วนใหญ่ลงจอดที่ลาซา 3,650 เมตร ตั้งแต่วันแรก ไม่มีการค่อย ๆ ขึ้นทางรถ เว้นแต่คุณมีเวลาสามสัปดาห์
สิ่งที่ต้องแลก
ถ้าเลือกเส้นทางคัม นี่คือสิ่งที่คุณจะไม่ได้เห็น เราอยากบอกตรง ๆ ตอนนี้ ดีกว่าให้คุณไปรู้ทีหลัง
ถ้าสิ่งเหล่านี้คือจุดหมายของการเดินทาง ก็ไปขอใบอนุญาตแล้วไปเถอะ มันคุ้มกับเอกสาร หน้านี้ไม่ได้บอกให้คุณข้ามมัน แต่บอกว่าที่ราบสูงไม่ได้เริ่มและจบที่เส้นนั้น
อีกฝั่งของเส้น
ไม่ใช่ของจำลอง และไม่ใช่สวนสนุก แต่เป็นอารามที่ยังใช้งาน โรงพิมพ์ที่ยังใช้งาน และคนเลี้ยงสัตว์ที่ยังย้ายตามหญ้า
นิกายสักยะ อายุกว่าพันปี อยู่บนทุ่งหญ้าที่ชาวคัมเดินเวียน
โรงพิมพ์พระคัมภีร์ปี 1729 แม่พิมพ์ไม้สามแสนแผ่นยังใช้อยู่ สองคนต่อหนึ่งแผ่น คนหนึ่งทาหมึก คนหนึ่งกด
เมืองที่ความสูงสี่พันเมตร ทุ่งหญ้าไหลมาถึงถนนสายหลัก อารามบนเนินสร้างปี 1580 และงานแข่งม้าเดือนสิงหาคมดึงนักขี่คัมมาจากทุกทุ่ง
ยอดสูงสุดของเสฉวน และอยู่ตะวันออกสุดของเทือกเขาใหญ่
สองคืนกับครอบครัวที่ยังย้ายตามหญ้า จามรี เนย และค่ายฤดูหนาวที่เต็นท์กลับไปทุกปี
บดแร่ ผสมกาว ลากเส้น ลงสีแบน สองวันวาดไม่เสร็จ แต่พอเข้าใจว่าทำไมต้องใช้เวลาหลายเดือน
วางคู่กัน
| เขตปกครองตนเองทิเบต | เสฉวน · คัมและอามโด | |
|---|---|---|
| ใบอนุญาต | TTP ผ่านเอเจนซีเท่านั้น 15–30 วัน | ไม่ต้อง พาสปอร์ตและวีซ่าจีน |
| ไกด์ | ต้องมีไกด์ที่มีใบรับรอง | แล้วแต่ — ไกด์ของเรา หรือไม่มีเลย |
| แผนเดินทาง | คงที่ อนุมัติล่วงหน้า | เปลี่ยนตามอากาศ |
| ขับรถเอง | ห้ามผู้เยี่ยมชาวต่างชาติ | ขับเองได้ถ้ามีใบขับขี่จีน ปกติมีคนขับ |
| ความสูงเมื่อถึง | 3,650 เมตร วันที่ลงเครื่อง | เฉิงตู 500 เมตร แล้วค่อย ๆ ขึ้นหลายวัน |
| จากเฉิงตู | บินไปฮับแล้วต่อไปลาซา | ทางรถ 4–5 ชั่วโมง |
ในทางปฏิบัติ
เฉิงตูสูง 500 เมตร นอนที่นี่ กินที่นี่ ให้คืนแรกง่ายเข้าไว้
ทางด่วนสี่ถึงห้าชั่วโมงถึงคังติง 2,560 เมตร แล้วขึ้นทุ่งหญ้า ทากงอยู่ที่ 3,730 เมตร ห่างจากเมืองราวหกถึงเจ็ดชั่วโมง
เราแทรกคืนที่ 2,000–2,500 เมตรระหว่างการขึ้นสองครั้ง นี่คือสิ่งที่มีประโยชน์ที่สุดเรื่องความสูง
โรงแรมต้องแจ้งที่พักของชาวต่างชาติต่อตำรวจ และเกสต์เฮาส์ในเมืองห่างไกลไม่ใช่ทุกที่มีสิทธิ์ เราจองเฉพาะที่มี
คำถามที่คนถามจริง